Vraag:
maandag, 16 juni 2003

Onze zoon van 11 plast nog regelmatig in bed.
Bijna 3 jaar geleden zijn we begonnen aan een intensief trainingsprogramma m.b.v. een plaswekker, bedtijden bijhouden, groote en tijstip van het bedplassen etc. Diverse oefeningen als zoveel mogelijk drinken en dan zolang mogelijk wachten met plassen behoren ook tot het programma. Daarnaast hebben we periodes gehad waarin zuivel en andere periodes waarin suiker werd vermeden. Ondanks alle pogingen en een goeie inzet heeft het programma niet echt resultaat. Wel is het aantal nachten dat onze zoon nat is afgenomen. (van bijna elke nacht tot 2-3 keer per week) Tijdens vakanties en kampen gebruikt hij ddavp (minrin) wat goed helpt.
Ik vraag me af of verder gaan met het trainingsprogramma nog zin heeft en of het gebruik van medicijnen te prefereren valt.
Ik vraag me bij medicijngebruik af of en wanneer je daarmee kan stoppen. Is het niet erg frustrerend wanneer elke keer dat je stopt blijkt dat het probleem niet is opgelost?
Ik zou het liefst voor een blijvende oplossing kiezen maar heb zo langzamerhand het idee dat we alles geprobeerd hebben.
Een andere vraag is de volgende: Heeft u er ervaring mee dat inspanningsastma in verband wordt gebracht met bedplassen? Na lichamelijke klachten als hoofd en buikpijn is er bij onze zoon vorig jaar vastgesteld dat hij inspanningsastma heeft. Het kan toevallig zijn maar nadat hij hiervoor wordt behandeld met pulmicort en foradil is het bedplassen afgenomen. Omdat het bedplassen in verband wordt gebracht met een te diepe slaap dacht ik dat het misschien mogelijk was dat onze zoon te diep slaapt omdat hij "uitgeput" is vanwege de astma.
Helaas is zijn bed nog altijd 2 tot 3 keer per week nat, ondanks tijdelijke verhoging van de medicijnen wat niet nodig is voor de astma. (bij wijze van experiment onder doktersbegeleiding). Zijn astma is onder controle.
Al met al een hele lijst vragen. Ik hoop dat u me iets verder op weg kan helpen.

Antwoord:
maandag, 16 juni 2003

Geachte ouder,

Bij het niet lukken van de plaswekker (of van welke behandeling dan ook) dient er goed nagegaan te worden waarom het niet gelukt is. Soms is het apparaat niet goed genoeg (begint te laat met rinkelen, maakt een te licht of verkeerd geluid, of iets dergelijks), soms weet het kind niet goed wat het moet doen als de wekker af gaat of heeft moeite met wakker worden. Elke reden waarom de plaswekker niet goed werkt vraag natuurlijk om een andere oplossing. Op zich geeft de plaswekker de beste genezingspercentages (70-90% op korte termijn, 70% op lange termijn).
Een mogelijkheid die u zou kunnen proberen is het versterken van het effect van de plaswekker door een aantal mogelijkheden: Overdag oefenen met een wekker: u laat een wekker op willekeurige momenten afgaan en uw zoon moet dan meteen, ongeacht waar hij op dat moment mee bezig is, naar de wc gaan en proberen te plassen en daarna weer verder gaan waar hij mee bezig was.
Traint hij dat goed overdag, dan lukt het soms ook beter 's nachts.
Een andere mogelijkheid is het plassen-rusten-plassen: voor het slapen gaan goed uitplassen, dan eerst 10-15 minuten gaan liggen en dan opstaan en nog een keer gaan plassen. De meeste urine wordt in het begin van de nacht aangemaakt en als hij dat alvast kwijt kan raken, krijgt hij pas later in de nacht een volle blaas en kan dan misschien beter wakker worden.
Er is onlangs in Nederland een boekje verschenen voor ouders en kinderen zelf met allerlei tips, adviezen en uitleg: Bedplassen daar wil je van af. U kunt de gegevens van dat boekje vinden op onze site via onderstaande link.
Het is ook zeker mogelijk om de plaswekker te combineren met desmopressine (ddavp). Gaat het met de combinatie een paar weken goed, dan eerst de desmopressine voorzichtig afbouwen en daarna de plaswekker.
Ons (recente) advies is om bij langdurig gebruik van desmopressine elke 3 maanden een stopweek in te lassen om na te gaan of het lichaam zelf al droog is geworden. Zo'n 15-18% wordt namelijk per jaar droog zonder hulpmiddelen. Wat je met langdurig ddavp doet is in feite afwachten totdat het kind spontaan is droog geworden, alhoewel er een paar artikelen zijn die aangeven dat het genezingspercentage bij langdurig gebruik van desmopressine beter is dan van het spontaan droog worden afwachten.
Bedplassers slapen niet zozeer te diep (want bedplassen komt in elke
slaapfase voor, zowel de lichte als de diepe slaapfases), maar hebben een probleem met wakker worden (arousal-probleem). Kinderen die veel last hebben van astma (waarbij bekend is dat veel kinderen en hun omgeving vaak zelf nauwelijks in de gaten hebben als het kind minder lucht heeft dan normaal) krijgen minder zuurstof binnen, moeten daar meer voor werken en hebben dus meer nachtrust nodig dan andere kinderen. Daardoor hebben ze soms ook meer moeite met wakker worden. Daarnaast zijn ze soms zo gefocust op signalen uit hun longen (ook tijdens het slapen) dat ze niet meer goed luisteren naar de signalen uit de rest van hun lichaam. Astmamedicijnen en dan met name pulmicort werken vaak als pepmiddel waardoor je je beter voelt en beter kunt letten op belangrijke signalen uit je lichaam. Ik vind het dan ook niet zo gek dat als de astma goed is ingesteld, het bedplassen ook beter gaat. Maar eigenlijk zijn die astma medicijnen daar natuurlijk niet voor en ze werken dan ook niet echt als anti-bedplasmedicijnen. Het tijdelijk verhogen terwijl dat niet nodig is voor de astma lijkt mij dan ook niet zo'n fantastisch idee. Ik zou dan eerder kiezen voor combinatie van plaswekker met desmopressine. Dit alles wel onder de voorwaarde dat er sprake is van 'normaal' bedplassen.
Bij kinderen die ondanks goede behandeling niet droog worden, moet een deskundige jeugdarts, kinderarts, huisarts of schoolverpleegkundige toch nog eens goed alle aspecten navragen om te kijken of er geen andere oorzaken ten gronde liggen aan het nat zijn.

Succes met het droog worden van uw zoon,

met vriendelijke groet,

Frank van Leerdam
jeugdarts, bestuurslid KCB

Lees meer hierover

Terug naar het vragenforum
Stel zelf een vraag